Bezkręgowce - sztuczna jednostka systematyczna, grupująca zwierzęta wielokomórkowe nie mające szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa. Mianem tym tradycyjnie określa się wszystkie zwierzęta "stojące na niższym poziomie ewolucyjnym" od kręgowców, a więc m.in. mięczaki, skorupiaki, owady. Jednostka ta została po raz pierwszy użyta przez Lamarcka, należy jednak jeszcze raz podkreślić, że jest sztuczna i grupując zupełnie odmienne od siebie zwierzęta, sugeruje wspólne korzenie ewolucyjne niespokrewnionych ze sobą taksonów i prowadzi do utrwalenia fałszywego obrazu ewolucji zwierząt.
Podział na bezkręgowce i kręgowce wprowadził w XIX wieku francuski biolog J. B. Lamarck. Podział ten jest sztuczny, uwzględnia bowiem tylko jedno kryterium – nieobecność kręgosłupa. W systematyce główny podział to: jednokomórkowce – Protozoa i wielokomórkowce – Metazoa. Opisywane w tym przewodniku jednokomórkowce to: korzenionóżki, promienionóżki, orzęski.
Do wielokomórkowców opisywanych w przewodniku należą: płazińce, wrotki, nicienie, nitnikowce, pierścienice, stawonogi, mięczaki.